Yoʻlingda zoriqtirma

0
135
marta koʻrilgan.

Orzu

 

Shunday soʻz topsamki,

Uni eshitgan,

Topolsa yoʻlini adashgan mahal.

Taslim boʻlib menga ul paripaykar,

Kirib kelsa oʻzi, kulib, eshikdan.

 

Shunday kuch topsamki,

Ona yerimiz

Quyoshga yaqinroq tursa chinakam.

Kuyib, kul-kul boʻlsa, ayriliq, alam,

Daryo boʻlsa qalblar, tamom erib muz.

 

Va men u daryoda –

Charx urib har yon,

Chagʻillab yashasam, chagʻalay misol.

Katta ochib har jon koʻzlarini, lol,

Qanot bogʻlab, magʻrur, ursalar javlon.

 

 

Mayli, de, maylimi?

 

Senga oshiqaman, koʻksim soʻkilib,

Boʻyingga boʻytumor mushtday yuragim.

Oyni topolmasdan, bagʻri toʻkilib,

Sargardon quyoshday izgʻib yurardim.

 

Osmonlarga otgin shubhalarimni,

Koʻnglimga chiroq qil ishonch, maylingni.

Sogʻintirib yolgʻiz onam bagʻrini,

Seni topganimni aytsam, maylimi?

 

“Bilgin-u, bilmagan u-bu demasin,

Nabira mehriga toʻyayin men ham,

Qancha totli boʻlsa oʻrik mevasi,

Magʻizi undan ham shirin”, der onam.

 

Kel, bir quvontirgin oʻsha kampirni

Ikki qoʻli koʻkda oʻtib ketmasin.

U ichimdagini topib gapirdi,

Ohini oʻziga oʻzing yetkazgin!

 

Huvullagan shunday yolgʻizlik qursin,

Yolgʻiz chaqmoq toshdan chiqmaydi olov.

Bir oʻzing yigʻlamoq u yoqda tursin,

Kulsang ham kulgili, eshitsa birov.

 

Dilim xonishini chizib daftarga,

Kuymagan joningni kuydirsam, deyman.

Ichim toʻlib ketdi qiziq gaplarga,

Kuldirgiching boʻlib, kuydirsam, deyman.

 

Sensiz meni hamma xoʻrlayotganday,

Yigʻlagim keladi kechalar yolgʻiz.

Birdan asriy zulmat tongi yetganday,

Pirpirab koʻzlaring, xoʻp de, bir ogʻiz.

 

 

Hazil

 

Nogoh kelar doimo:

Har falokat, har balo.

Men kutardim hammavaqt,

Qandoq kelding, o, zebo?!

 

 

Javzo kechasi

 

Deraza pardalari uchadi.

Deraza pardalari

koʻtarilib tushadi.

Oynadan boshimni chiqarib,

Oqayotgan bulutlarga qarab qolaman.

Muzdek shamol urar koʻkragimga.

Koʻksim koʻtarilib tushadi.

Deraza pardalari uchadi.

Yomon issiq boʻldi kun boʻyi,

Doim shunaqa:

Bulut bosar koʻkni shamol bilan,

Birdan sovib qolar havo kechga borib,

Yomgʻir boʻlar,

Dovul boʻlar kuchli

shunday issiqdan keyin.

Miq etmay turadi

boyagina qoqqan qoziqdek,

Endi qara,

Yayrashini qara daraxtlarning.

Ular ham goʻyo

Peshindagi issiq yodiga tushib,

Boshini tebratar shamolda,

Doim shunaqa.

 

Bir shamol tursami,

Sel quyib bersami dovul bilan.

Onasining kelar payti yetgan

Cemurgʻ bolasiday

Entikaman, yuragim hovliqa.

 

Qaydadir osmonning chetida

Nimadir yarq etdi,

Gumburladi keyin.

Deraza pardalari uchadi qattiq,

Koʻtarilib tushadi.

Oqayotgan bulutlarga qarab turibman,

bir ilinj bilan.

 

Yulduzlar xuddi

Soy toshlaridek

Goh koʻrinar, goho koʻmilar.

Bulutlarning ixtiyori kimda ekan?

Bulutlarning ixtiyori shamoldamikan?

Shamollarning ixtiyori kimda ekan?..

 

Eh… qoʻlim kalta-da, qoʻlim kalta-da!..

Negadir yuragim hovliqar.

Koʻksim koʻtarilib tushadi,

Deraza pardalari uchadi…

 

Choʻlpon ERGASH

 

1937 yilda tugʻilgan. Toshkent Davlat (hozirgi TDSM) sanʼat institutini bitirgan. Shoirning “Tong yulduzi”, “Umid chirogʻi”, “Bahor orzulari”, “Sehrli qoʻngʻiroq”, “Oy chodir tikmoqda”, “Karvon kelar”, “Orzuning ogʻir kipriklari” singari sheʼriy toʻplamlari nashr etilgan. Shoir 2010 yilda vafot etgan.

 

“Sharq yulduzi”, 2014–6

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.