Тазарру

0
260
марта кўрилган.

Телефон йиғлаб юборади ярим тун,

Жонимга айланар унинг гўшаги.

Алоқачи синглим, бир кеч урушма,

Алоқачи синглим, тезроқ улагин.

 

Симнинг у учида онам хастаҳол:

“Болам, омонмисан, соғмисан, – дейди –

Ўғлингни соғиндим, келин яхшими?”

Онажон, ҳар савол жонимни ейди.

 

“Аканг қизли бўлди. Уканг ўғилли…

Кеча куни билан тердик Қўзачўп…”

Она, мен бу ерда шеърлар тўқийман:

“Онангни қабарган бармоқларин ўп!”

 

Қўшни хотинларнинг сизга ҳаваси –

Келади, барини биламан, она.

Мақтаниб қўясиз, болам шоир деб,

Кўзёшлар тўкасиз тунлар пинҳона.

 

Ана, қўшнимизнинг боласи деҳқон,

Ҳар тонг келини сув қуяр қўлига.

Сизнинг келинингиз…

Давралар кўрган,

Фақат, сиз интизор унинг йўлига.

 

“Она, мен соғиндим сизни жуда ҳам…”

Сўзимдан анқийди ёлғоннинг ҳиди.

Ахир, қанча бўлди эслаганим йўқ,

Ахир, мени манов тош шаҳар еди.

 

Шеърларим бариси сохта, тўғилган,

Она, шоир эмас болангиз, рости.

Фақат… курашмоқдан тўймас йиқилган,

Манов тош шаҳарда бор менинг қасдим.

 

Бу тавба-тазарру…Фақат меники,

Она, онажоним, айтмайман сизга…

Алоқачи сингил, бунча қўполсан,

Алоқачи сингил, фурсат бер бизга.

 

Алоқачи сингил, жоним сеники,

Юрагим осилиб қолди, симинг – дор.

Ахир, мени тушун ҳеч бўлмаса сен,

Қишлоқи онамдан бошқа кимим бор?

 

Она, етмадими симнинг бардоши,

Узилиб кетдими… Бошланди “дут-дут”.

Энди Хатирчидан Тошкентга қадар,

Бир овоз…“Ёлғончи шоирни унут…”

 

Ислом ҲАМРО

МУЛОҲАЗА БИЛДИРИШ

Мулоҳаза киритилмади!
Исми шарифингизни киритинг.