Shirin jonim sen uchun fido

0
87
marta ko‘rilgan.

Qutlug‘ bir soat

 

Deydilarki, faqat rasul Muhammad,

Yer yuzida ko‘rgan oliy marhamat.

Yaratgan u bilan qutlug‘ bir soat

Arshi a’losida qurgandir suhbat.

 

Men oddiy bandaman, etmay ibodat,

Bunday marhamatni qilmasman havas.

O‘tgan yaqinlarim bilan bir soat

Yuzma-yuz o‘tirib suhbat qursam bas.

 

Ha, juda istayman qutlug‘ bir soat,

Eski uyimizda rahmatli otam,

Gulxan atrofida to‘kkancha savlat,

Menga avvalgiday bo‘lsaydi hamdam.

 

Davraga qo‘shilsa rahmatli onam,

Unga dardlarimni etsam dasturxon.

Ikkisi bir soat bo‘lsaydi hamdam…

Afsuski, bu sira ushalmas armon.

 

Qancha so‘ramaylik yolvorib zor-zor,

Bizga berilmaydi bunday bir soat.

Chunki har narsaning o‘z hisobi bor,

O‘tgan o‘tdi, ortga qaytmaydi fursat.

 

Umr bo‘yi nenidir izlaymiz sarsar,

Bilgan ishimizni qilamiz faqat.

Qalbimiz musaffo bo‘lardi magar,

Bizga ham berilsa qutlug‘ bir soat.

 

 

Sonetlar

 

***

Sevgi haqqi ichganman qasam,

Shirin jonim sen uchun fido.

Tosh boshimga balo yog‘sa ham,

O‘z ontimdan qaytmasman aslo.

 

Sirlashganmiz erkam necha bor,

O‘sha damlar hayotim naqshi.

Bu sirlarni etmasman oshkor,

Undan ko‘ra o‘lganim yaxshi.

 

Qasamyodga sodiq askarman,

Xizmatingga shayman doimo.

Yomon ko‘zdan seni asrarman,

Aytgan so‘zing qilurman bajo.

 

Sevgi haqqi ichganman qasam,

Ahdim Kavkaz kabi mustahkam.

 

* * *

Bepoyon dunyoda ko‘pdir yo‘l-so‘qmoq,

Ayrimlari juda xavfli va mushkul.

Xavotir solmasin hijron va firoq,

Shukur, ishq yo‘lini tanladi ko‘ngil.

 

Bu yo‘l boshqalardan sirli bo‘lsa ham,

Bu yo‘ldan yurmagan odam qolmaydi.

Bilsa ham boshiga tushishini g‘am,

Ishq yo‘lini tashlab keta olmaydi.

 

Ishq yo‘lida yurib tushundim, bildim,

Meni tark etmaydi yoshlik, qat’iyat.

Iqrorman, bu yo‘lda qancha yiqildim,

Biroq turdim, olg‘a intildim faqat.

 

Ey yor, ishq yo‘lida mayoqsan menga,

Tirikman, yukinib yashayman senga!

 

* * *

Agar sen bo‘lmasang yorug‘ olamda,

Mening har bir kunim o‘tardi karaxt.

Sensiz meni hech kim yoqmasdi g‘amda,

Sensiz menga hech kim berolmasdi baxt.

 

Sensiz ishq o‘tida qanday yonardim,

Safardan sog‘inib kelardim kimni?

Agar sen bo‘lmasang qanday yozardim,

Ishqqa bag‘ishlangan ash’orlarimni?

 

Sening ko‘zlaringni ko‘rmasa agar,

Bulbul sayramasdi, ochilmasdi gul.

Yulduzlar porlamas edi kechalar,

Kunduzlar quyosh ham chiqmasdi butkul.

 

Agarda olamda yashamasang sen,

Hozirgiday baxtli bo‘lmas edim men.

 

* * *

Erkam, o‘zing menga tushuntirib ayt,

Nega har gal sendan ketganda yiroq,

Boshimga do‘l-jala yog‘ar o‘sha payt,

Seni ko‘rsam, havo ochilar shu choq.

 

O‘z uyimda seni sog‘insam goho,

Osmon tundlashadi, bulut to‘kar yosh.

Seni ko‘rsam, birdan ochilar havo,

Bulbullar kuylaydi, porlaydi quyosh.

 

Dengiz qirg‘og‘ida yurganda sensiz,

Osmonga sapchishib, jo‘shar to‘lqinlar.

Sen kelsang bas, birdan tinchiydi dengiz,

Bosgan izlaringni o‘par to‘lqinlar.

 

Tushundim, bezovta bo‘larkan olam,

Biz bir-birimizdan yiroq yurgan dam.

 

 

Sakkizliklar

 

***

Yoshim yodimda yo‘q, uqtirma hadeb,

Sizning sochingiz oq, men yosh zeboman.

Axir, yoshligingni shunday saqlay deb,

O‘zimni o‘t-cho‘qqa urgan fidoman.

 

Oq sochimni solma yuzimga hadeb,

Keksaga bundayin so‘zlarni demas.

Axir, jarohating og‘ir juda deb.

Yaradorga aytish odobdan emas.

 

* * *

Qo‘shiq – xalq orzusi bo‘lib yaralgan,

Qachon kuylangan u, bilmas hech inson.

U uyg‘oq qalbdan nur bo‘lib taralgan,

Hamon uyg‘oq, qalbga soladi tug‘yon.

 

U bizga kelgandir olis samodan,

Tog‘dagi uylardan, ovul qo‘ynidan.

Biz bahra olguncha so‘z va navodan,

U joy olgan qancha avlod ko‘nglidan.

 

* * *

Bolalik yillarim ko‘raman goho,

Ma’sum jilmayar yo kiprigida yosh.

Qancha chorlay, quloq solmaydi aslo,

Hech qachon qaytmaydi, bo‘lmaydi sirdosh.

 

Oldda keksaligim ko‘rinar goho,

Bezovta yuzida tashvish, xavotir.

Yo‘limdan qoch, quloq solmaydi aslo,

Bu oqsoqol yo‘ldan qochmas baribir.

 

* * *

Oltin baliq, berdim ozodlik senga,

Suvga qo‘ydim, suzgin istagan joyda.

Endi sharaf so‘rash yarashmas menga,

Endi oltin-boylik so‘rash befoyda.

 

Qaniydi qaytarish imkoni bo‘lsa,

Yoshligimda yoqqan birinchi ishqni.

Birinchi uchrashuv, birinchi bo‘sa,

Gulxan atrofida aytgan qo‘shiqni.

 

* * *

Ey do‘st, yo‘lga tushdik, birgamiz doim,

Bilaman, umrimning bugun qay kuni.

Biroq yana qancha tashlaymiz odim,

Na sen, na men bila olmasmiz buni.

 

Ey do‘st, yo‘lga tushdik, birgamiz doim,

Ko‘ryapman, olddagi maqsad-orzuni.

Biroq ushalarmi bu muddaoim,

Na sen, na men bila olmasmiz buni.

 

 

To‘rtliklar

 

***

Osmondagi olis yulduzlar sari,

Samoviy kemalar etmoqda parvoz.

Odamlar, odamlar – Yer yulduzlari,

Baxtliman, men sizga bo‘lolsam hamroz.

 

* * *

Toshbitik eslatar o‘tmish zamonni,

Shukurki, yo‘limiz bo‘lmagan tamom.

Bobolar qilichda yozgan dostonni,

Biz uni qalamda ettirdik davom.

 

***

Hayot – bu tegirmon, yillar esa don,

Tegirmon aylanar tinmaydi bir on.

Derlar: qancha ko‘p don ezsa tegirmon,

Toshlari shunchalar aylanar oson.

***

Qaysi tog‘dan pastga irg‘itmayin tosh,

Quyiga tushganda beiz yo‘qolar.

Biroq qayda qo‘shiq bo‘lmasin yo‘ldosh,

Qadrdon tog‘larim sari yo‘l olar.

 

* * *

Dog‘iston osmoni ostida shu zum,

Iqror bo‘ldim, baland dovondan osha:

Shoir bo‘lish uchun erta tug‘ildim,

Rasul bo‘lish uchun kechikdim rosa!

 

 

Yozuvlar

 

* * *

O‘z bayrog‘ing poyida bosh eggin hargiz,

Shunda yovlar oldida cho‘kmagaysan tiz.

Bayroqdagi yozuvlar

 

* * *

Bu yo‘llarning boshi har xil albatta,

Va lekin ularning manzili bitta.

 

* * *

Istagan yo‘lingdan qaytursan bir vaqt,

Biroq umr yo‘li qaytmasdir faqat.

Yo‘l cheti toshlaridagi yozuvlar

 

* * *

Xanjar olsang unutma shuni:

Xanjar uchun yaxshi joy – qini.

 

* * *

O‘z xanjaring bilan maqtanma sira,

O‘zgada ham shunday xanjar bor, qara.

Xanjardagi yozuvlar

 

* * *

Salomatlik uchun ichmaydi hecham,

Salomatlik qadrin anglagan odam.

Qadahdagi yozuvlar

 

* * *

Kitob misli yengilmas lashkar,

Doim jangsiz oladi shahar.

 

* * *

Kitoblar – dunyoga ochiq deraza,

Kimda-kim o‘qisa qiladi maza.

Kitobdagi yozuvlar

 

 

Rasul HAMZATOV

Mashhur avar shoiri Rasul Hamzatov (1923–2003) xalqimizning boy madaniy merosini qadrlagani uchun O‘zbekistonga katta mamnuniyat bilan kelardi. U Hazrat Alisher Navoiyni avliyo shoir sifatida e’zozlardi, o‘ziga zamondosh o‘zbek adiblari bilan do‘st tutingandi. Ayniqsa, 1975 yilda qo‘shiqqa aylangan “Turnalar” she’riga Chirchiq shahrida yodgorlik o‘rnatilgandan keyin hamma joyda san’atsevar xalqimizga hurmatini baralla izhor etardi.

Dog‘iston Respublikasining Xunzax tumanidagi Sada qishlog‘ida shoir Hamzat Sadasa oilasida tug‘ilgan Rasulning ilk she’rlar kitobi – “Otashin sevgi va yondiruvchi g‘azab” 1943 yilda chop qilingan. O‘tgan yillarda chiqqan ko‘plab kitoblari she’rxonlar va bilimdonlar mehrini qozondi. 2000 yilda “XX asrning eng buyuk shoiri” deya e’tirof etildi. Uning ona tilimizda “Yuksak yulduzlar” (1964), “Bir xonadon farzandlari” (1982), “Mening Dog‘istonim” (2008,2011,2015), “Onalarni asrang” (2012), “Umr karvoni” (2013), “Men yuz qizga shaydoman” (2014), “She’rlar” (2015), “Ayollar ko‘p, Ona yagona” (2016) kitoblari nashr etilgan.

 

Rus tilidan Asror MO‘MIN tarjimalari

 

“Ijod olami”, 2018-5

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.