Ўзи устоз бўлар устоз кўрганлар

0
1923
марта кўрилган.

Ҳаёт курашдан иборат, зафар ва мағлубиятдан иборат, иродаси мустаҳкам, бағрикенг устозларимиз танти бўлиш, рақибига ҳам марҳаматли бўлишнинг олижаноб намуналарини кўрсатганлар. Шундай устозлардан бири Лазиз Қаюмов эди.

 

Дўстларинг бўлсин

 

Бир кам дунё.

Сен ҳам бир банда.

Майли, каму кўстларинг бўлсин.

Лек кўрганда шод, кўрмаганда

Соғингувчи дўстларинг бўлсин.

 

Уларга дил тўла ҳимматинг,

Меҳр тўла кўзларинг бўлсин.

Қайдасан, деб, бузиб хилватинг,

Босиб келар дўстларинг бўлсин.

 

Севин улар тегса жонингга,

Ишдан қўйса кул, яйра, кулдир.

Келмай қўйса биров ёнингга

Дунё охир бўлгани шулдир.

 

 

     Истибдод

 

Адиб Саид АҲМАД сўзи

 

Эгил, ўзни пана қил,

 Борлигингни билдирма.

 Йўталганга ўн беш йил,

Аксирганга йигирма.

 

Кар бўл, кўр бўл, тишла тил,

Бошга бало келтирма.

Гапирганга ўн беш йил,

Эшитганга йигирма.

 

Қаламингни душман бил,

Қоғоз узра жилдирма.

Роман ёзсанг – ўн беш йил,

Достон ёзсанг – йигирма.

 

Ташбеҳларнинг таги зил,

Қофия ҳам қидирма.

Менга тегди ўн беш йил,

Шуҳрат олди йигирма.

Замон кечди шу зайил,

Бизлар кўрдик, сен кўрма.

Ўтса ҳам кўп ўн беш йил,

Ўтса ҳам кўп йигирма.

 

Саид Аҳмад, шукур қил,

Кексалигинг билдирма.

Сен озодсан ўн беш йил,

Ёшинг эса йигирма.

 

 

Бедор тунлар

 

Мижжа қоққани йўқ шоир ўтган тун,

Шеър қоралаб, оққа кўчириб чиқди.

Бу кеч ҳам ухламай, барини бутун

Бир сатр қолдирмай ўчириб чиқди.

 

 

Сўз – забаржад

 

Сўз – забаржад,

Сўз – гавҳар, олтин,

Заргарликнинг машаққати кўп.

Сўзни байтга қадашдан олдин

Кафтингга қўй, тўйиб қара, ўп.

 

 

Ўчмас чироқлар

 

Тунлар аччиқ-аччиқ қаҳвалар ичиб,

Муздек сувларга юз ювган эканмиз.

Ёшликда муттасил уйқудан кечиб,

Уни қайтмас қилиб қувган эканмиз.

 

Мудроқ йўқламайди энди бир дафъа,

Аразлаган вужуд, озор чеккан жон.

Юрак хафа, юрак ичра қон хафа,

Орттирган дардимиз номи хафақон.

 

Минг бу хасталиклар, санчиқ, оғриқлар

Ўша юз ўгирган оромдан тортиқ.

Биз энди тун бўйи ичган дорилар

Умр бўйи ичган қаҳвадан ортиқ.

 

Бахш этмоқни истаб дилларга зиё,

Тунлар чироғимиз ўчмади, бироқ

Ўчмайдиган қилиб маҳшаргача то

Биз ўз бошимизда ёқибмиз чироқ.

 

 

Устоз

 

Соҳибқирон ётар устоз пойида,

Жомийни пир тутган Навоий ҳазрат.

Устоз буюк деган буюк қоида

Бу қайтар дунёда азалий ҳикмат.

 

Афлотунга шогирд эди Арасту,

Ул шогирдга шогирд бўлди Искандар.

Бу олтин силсила давоми мангу,

Ўзи устоз бўлар устоз кўрганлар.

 

Борми мураббийдан бахтлироқ инсон,

Шогирдлари қилса юксакка парвоз.

Бошимизга тожсиз, бор бўлинг омон,

Табарруклар ичра табаррук устоз!

 

 

 Айрилиқ

 

Дўстнинг ўлимига қандоқ кўнармиз,

Жон парчасин ерга қўшиб кўмармиз.

Айрила-айрила адо бўлгач жон

Дўстлар кетган юртга биз ҳам жўнармиз.

 

 

  Соя

 

 Қуёшли кун соянг қолмас изингдан,

Булут чиқса ғойиб бўлар кўзингдан.

Офтобинг тик келса пойингда ётар,

Кун ботарда узун бўлар ўзингдан.

 

 

Ҳаёт йўли

 

Замон тез, фурсат оз,

Ҳар лаҳза зиқдир,

Ҳар лаҳза зиқлиги билан қизиқдир.

Ҳаёт йўли надир? Қабр тошида

Икки сана аро қисқа чизиқдир.         

 

 

Бўсаға

 

Ўпмоққа қўлин бермади,

             остонани мен зор –

Ўпдим. Бўсаға бўсаға ном –

             олмади бекор.

 

 

Қизил чироқ

 

Ичсанг май, боқсанг – қиз яноғи қизил,

Чексанг ўт, ўпсанг – ёр дудоғи қизил.

Ошиқ қалб нималар истамас, лекин

Кўнгил кўчасининг чироғи қизил.

 

 

Кўнглим айтур

 

     Навоий ғазалига мухаммас

 

Кўнглим айтур, севги домига асир тайёрамен,

Дер кўзим, ҳижрон туни зор йиғламоқдин қорамен,

Жон дегай ўт ораман, тан айтадур минг порамен,

То муҳаббат дашти бепоёнида оворамен,

Ҳар балият келса ишқ ошубидин бечорамен.

 

Чун фироқ даштида бир япроқ каби фасли хазон

Айрилибдурман чамандин, йўқ менга манзил-макон,

Изламанг, овора бўлманг, топмағайсиз бир нишон,

Эл нетиб топқай мениким, мен ўзумни топмамон,

Бўйлаким, ишқу жунун саҳросида оворамен.

 

Карбало даштида кўрган оҳулар бирлан мани

Англади Мажнун билан бир жон мани, бир тан мани,

Ёнди жон, бир Лайливашнинг дарди куйдирган мани,

Оҳ дуди ичра бир учқун киби кўрган мени,

Билдиким, ҳижрон тунига кавкаби сайёрамен.

 

Қошларинг ҳижронида ёдек эгилсам, не ажаб,

Ғунча лаълинг соғиниб кўксимни тилсам, не ажаб,

Шамъ ҳуснинг шавқида ўтга ёқилсам, не ажаб,

Кеча ўртансам, саҳар фарёд қилсам, не ажаб,

Ишқ аро парвонаву булбулға чун ҳамкорамен.

 

Хўблар васли ғанимат, хизматини айла хўб,

Нури дийданг шамъ этиб тут, қоматингни айла чўб,

Борида қадрига ет, кетганда тупроғини ўп,

Эй Навоий, борди деб аҳбоб таъжил этма кўп,

Ит киби мен эришиб ул корвонни борамен.

 

 

Кўзунг не бало қаро бўлубтур

 

 Навоий ғазалига мухаммас

 

Ишқинг менга то жафо бўлубтур,

Кўнглимга жафо сафо бўлубтур,

Қошинг, не жазоки, ё бўлубтур,

Кўзунг не бало қаро бўлубтур,

Ким, жонға қаро бало бўлубтур.

 

Ҳажрингки, юзимни зард қилди,

Дунёни кўзимга сард қилди,

Дашти адам ичра гард қилди,

Мажмуъи давони дард қилди,

Дардингки, манга даво бўлубтур.

 

Чун ўтли юзинг адоси юз жон,

Қош бирла кўзинг гадоси юз жон,

Зулфингни чу мубталоси юз жон,

Ишқ ичра анинг фидоси юз жон,

Ҳар жонки, санга фидо бўлубтур.

 

Тун-кун тиладим висол Худодин,

Ҳижронни юборди ул самодин,

Ёр юз ўгирибди мен фидодин,

Бегона бўлубтур ошнодин,

Бегонаға ошно бўлубтур.

 

Чун икки жаҳон саодати – ишқ,

Чун умрим ўзи – ҳикояти ишқ,

Эркин тилаги – ҳидояти ишқ,

То тузди Навоий ояти ишқ,

Ишқ аҳли аро наво бўлубтур.

 

Эркин ВОҲИДОВ

 

“Шарқ юлдузи”, 2014-1

МУЛОҲАЗА БИЛДИРИШ

Мулоҳаза киритилмади!
Исми шарифингизни киритинг.