Kuz yuksakligida

0
276
marta koʻrilgan.

HAYOT

Hayot yaratadi oʻzi-oʻzini.

Yaratish ishlari faqat badiha:

Baxshilar aytganday nogoh soʻzini –

Taqdirga tik qarab – yumib koʻzini –

Ijod rejasida bilmay tahlika.

 

Bir yaproq sargʻayar, oʻsadi bir gul,

Bir kas “oh” uradi, joʻshar bir daho –

Hayot – yaratishning kori-la mashgʻul

(Azaldan yumushi – na-da taxayyul,

Na-da ruh ishiga etmaklik parvo).

 

Sargʻaygan yaproqdan ammo oʻsar sheʼr,

Guldan yaraladi inja shaʼn – yurak,

“Oh”dan tugʻiladi “Yo, haq!”, degan er,

Daho – davronlarga “Koʻzingni och” der –

Qismatini oʻrtab notanish tilak.

 

Shu tarzda oʻsmaklik boʻladi bunyod –

Rivoj toʻlgʻonishi – hamisha yangi:

Oʻsishi, tovushi, boʻylari, rangi…

Oʻzini choʻchimay yaratar hayot –

Chunki adashmaydi hech qachon Tangri.

 

* * *

Yuluduzlar

sen uchun porlar ehtimol.

 

Sen uchun ehtimol

bahorlar kelar.

 

Ehtimol bu dunyo sen uchun

yaralgan…

 

Anov, taqdir esa –

Faqat sen uchun.

 

Nega u

tashlandiq uy kabi gʻarib?

 

Nechun

taqdiringda

yashamayapsan?

 

Uni

birovlarga

nechun topshirding?

 

* * *

Toshkentda tush kabi yuribsan.

Ketayapsan,

yomgʻir yuvgan shaharni oralab –

qanday chiroylisan!

 

Uygʻonsam,

esimda qolasanmi?

Yoʻlkalar

poyingga

uzun choʻzilgan,

moshinlar beovoz suzarlar koʻchalarda.

Chorrahalarda chiroqlar bahorday yam-yashil.

Sen uchunmi,

yo sening sehringmi bu moʻjizalar?

Sen – odam shaklidagi tumanim –

tarqab ketmaysanmi

uygʻonsam?

 

Ortingdan ketishga ruxsat ber.

 

Bu hushyor dunyoda,

bu ishchan dunyoda,

bu bedor dunyoda –

hech boʻlmasa,

birgina odam

tushining ortidan ketsin!..

 

Aytganday,

sen

necha kunlik tushsan?

 

Har xil xayolga borma.

 

Umrim necha kun? –

bilmoqchiman,

xolos.

 

 

OʻSISHLAR

 

1

* * *

Har yil gullaydi daraxt,

Har yil meva tugadi.

Har yil xazon boʻlar.

 

Har yil xazon boʻlar.

 

Har yil – xazon…

 

Har yil…

 

Bori umri –

gullash va xazonligʻ.

 

Bori umri…

Gullash va xazonligʻ…

 

Oʻsishning boshqa yoʻli yoʻq! –

shu tarzda

yuksalar daraxt.

 

Har lahzada

shu tarzda

yuksalar.

 

2

* * *

Har lahzam – gullash.

Har lahzam – xazonligʻ.

Necha lahzadaman?

Lahzam nechada?

 

Qanchalar yuksaldim?

Qanchalar kirdim yerga?

 

Qanchalar quladim.

Qanchalar qazib oldim oʻzimni.

 

Yoʻqotish – topish qadardir menga.

Kulgular – faryod.

 

Oʻzimni esa tinmay vayron etdim –

Yangi oʻzimni bunyod etgani.

 

Xullas,

oʻzimni vayron eta

zerikmadim bu dunyoda yashashdan.

 

Dunyo ham

mendan

zerikkani yoʻq.

 

3

MAYSA

Quyoshga intilib oʻsganim

yodimda,

 

ammo quyosh qovjiratgani

esimda qolmagan.

 

Yomgʻirdan quvonganim

yodimda,

 

ammo jala ezgʻilagani

esimda yoʻq.

 

Faqat

ezgulik qolgan yodimda.

 

Shu sabab,

har yili

oʻsganim oʻsgan…

 

Oʻsganim oʻsgan…

 

4

XAT

Bugʻdoygina oʻsadi

Yiqilgan joyida-yo.

Daraxtgina oʻsadi

Ekilgan joyida-yo.

 

Toʻrt tarafga yugurma,

Giryon tortma, oʻksinib.

Tinglab koʻr, yurak oʻsar

Bir joyida – tepsinib.

 

Bir nuqtaga yigʻilmoq –

Oʻsishning barakati.

Toʻrt tarafga yugurish –

Qorinning harakati.

 

QOʻShIQ

Shovullagan yuragim-o, yurishlaring piyoda-yo,

Bu piyoda yurishlaring uchishlardan ziyoda-yo,

Bir “oh” ursang, kuz qolmaydi, bahor kelar dunyoga-yo –

Kuz koʻnglimdan gul uzdim-o, xazonrezdan hol tizdim-o,

Borimni har dam buzdim-o, har on oʻzimni tuzdim-o.

 

Shovullagan yuragim-o, ham quvonch, ham azobim-o,

Oʻzing qancha sarobim-o, oʻzing qancha xarobim-o,

Banda bergan savollarga Xudo bergan javobim-o,

Dunyongda kuz – gulladim-o, dunyongda soʻz – gulladim-o,

Dunyongda muz – gulladim-o, dunyongda yuz gulladim-o.

 

Taqdir azal hilpiraydi ruh qoʻzgʻagan shamolda-yo,

Hech kim bilmas, nelar bor-o, Xudo bitgan aʼmolda-yo,

Umrim oʻtdi qatra javob, olam-olam savolda-yo –

Savol-javob jangi aro koʻzlarimdan yosh izdi-yo,

Parvardigor qismat koʻyin ne hasrat ichra chizdi-yo.

 

Yuragim-o, madad olding yaxshilarning koʻnglidan-o,

Koʻp urinding, boray deding ulugʻlarning yoʻlidan-o,

Bandi boʻlding – chiqolmading poshsho qismat qoʻlidan-o –

Mendan ulkan toʻzimsan-o, mendan yaxshi oʻzimsan-o,

Mendan oʻtar soʻzimsan-o, mendan qolar izimsan-o!

 

KUZ KEChASI

 

Xazonrez. Kuz yetdi yurakka –

Maromni buzdi.

Zaʼfaron yulduzlar koʻlmakda –

Koʻkda ham kuzmi?

 

Shamolda shovullab daraxtlar

Tunga taraldi…

Negadir yigʻladi bir odam –

Koʻngil yaraldi.

 

Usmon AZIM,

Oʻzbekiston xalq shoiri

 

“OʻzAS”dan olindi

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.