Чаккаларнинг нафасини ўчирди

0
213
марта кўрилган.

Акамни топдим

 

Бир “оғам” бор, дуч келсам,

Саволларга ўрайди:

– Укажон, қалайсиз? – деб

Аҳволимни сўрайди.

 

Чой ичмаган бўлсак-да,

Икков парқув тўшакда:

– Инижон! – деб йўқлайди,

Телефонда – гўшакда.

 

“Укажон” деган маҳал,

Дилдан ғубор кетаркан.

Яхши ният қилганлар

Мақсадига етаркан.

 

Мен-ку, кўпроқ йиртганман

Бўз ва алак кўйлакни.

Ўш билан Бухоронинг

Ёшин “оғам” ўйлабми?

 

Шу боис, “укажон” дер,

Минг карра шукр, раҳмат!

Акангиз ким? – дейсизми,

Шоир Тошпўлат Аҳмад…

 

 

Пародия ёзилмас эрмак учун

 

Пародия ёзилмас эрмак учун,

Ўтган-кетган гапларни термак учун.

Енгил-елпи шеър ёзган айримларга

Ҳазил билан маслаҳат бермак учун.

 

Дўстим, қутлуғ каломдир сўзинг, ахир,

Қалбингдаги ниятинг – ўзинг, ахир,

Китобхонга илиниб тўқиганинг

Атласинг, беқасаминг, бўзинг, ахир.

 

“Така” билан “серка”нинг фарқин билмай,

Оддий сўзнинг маъносин талқин қилмай,

Қумдан қаср қурилмас оғайнилар,

Сопол билан гавҳарнинг нархин билмай.

 

Танқидчининг эгнида поча-пўстин,

Айтармиди асарнинг ками-кўстин.

Адабиёт олами – холис майдон,

Баҳони китобхонлар берар дўстим.

 

Инонмагин савлатингга, борингга,

Бино қўйгин фақат иқтидорингга,

Дуч келганда қовоқ уйма биродар,

Тўғрисўзман, омад касби-корингга.

 

Сўзларни қадрлагин, сўзларни ўп,

Мисраларни сайқалла, тарашла хўп.

Қани, бир пародия ёзиб кўр-чи,

Менинг ҳам хом-хатала шеърларим кўп.

 

 

Укамнинг “ҳиммати”

 

I

Урганчдан хизматга қайтдим шавқ билан,

Қўлтиқда чўғдайин хоразмий гилам.

Сийлаб, иззат қилиб, ошиниб-ортиб,

Уни Ошиқ Эркин қилганди тортиқ.

Деворга қатин ёйдим, аста тираб,

Турибди шоҳ, шоир Феруз ярқираб.

Каминага қарашлигин билдириб,

Совғани деворга қўйдим илдириб.

Ажабланиб, тортиқ гилам хусусда:

– Уйга осмайсизми? – гап ташлар Рустам.

– Тўққизинчи қават, тўйдирди чакка.

Арзиҳол етмаскан осмон-фалакка.

– Чиқ-чиқа-чиққин, – деб заррин томчилар,

Жомашовни, челакларни қамчилар,

Халқоб уйимизнинг пойгаги, тўри,

Гилам, палосларнинг қуриди шўри.

Насиб этса, зора янги хонадон,

Туғилардим гўё қайта онадан…

 

II

…Хайриятким, жавзо ойин сўнггида

Омад кулиб, ишлар келиб ўнгидан,

Ўғлим бизни янги уйга кўчирди,

Чаккаларнинг нафасини ўчирди.

Китоб учун алоҳида хоналар,

Эмин-эркин, шодон ўйнар болалар.

Ош дамлаймиз меҳмон бўлиб келсангиз,

Ферузга ҳам жой ошиндик десангиз.

Ишхонага ўтсам, ажаб, гилам йўқ,

Михлар турар, каноп ипи билан йўқ,

Ҳамхонамиз Турсун Али тушмагур,

Уддабурон қанот боғлаб учмагур,

Иқтидорли битта шоир укамга,

Туғилган кун қўш қўллаган – бу кам-да.

Шартта уни совға-савоб қилибди,

Ўз номидан қутлаб жавоб қилибди.

Тортиқ этса бирор “жўқи” шоирга,

Гиламдўз ҳам уни қарғаб, койирда.

Шу боисдан мен укамни кечирдим,

Акс ҳолда қалтисроқ шеър тўқирдим.

Ман қайда бўлмайин, турсам, кўрсам ман

Турсун Али адашимдан хурсандман…

 

Турсунбой АДАШБОЕВ

 

“Шарқ юлдузи”, 2017–1

МУЛОҲАЗА БИЛДИРИШ

Мулоҳаза киритилмади!
Исми шарифингизни киритинг.