“Бир шоир яшайди сендан узоқда…”

0
113
марта кўрилган.

Интиқoм ЯШАР,

Озарбайжон

 

Интиқом Яшар 1990 йил 3 октябрда Озарбайжон Республикасининг Гедебай туманида туғилган. Бир қатор китоблари Озарбайжон ва Туркияда чоп қилинган.

 

Дарвеш

Шойиқ Валига

 

Қалби ҳам биздандир, қони ҳам биздан,

Бир дарвеш яшайди ичимизда жим.

Хилватда ҳаммамиз унга талпиндик,

Йўқ қилмоқ истасак, биз унга банди.

 

Бу дарвеш отаю бобомиз каби,

Бизга йўл кўрсатган маёқ одамдир.

Бу дарвеш бизлар жим мудраган пайти

Орамиздаги энг уйғоқ одамдир.

 

Дўст-таниш олдида қочамиз ундан,

Санаймиз у бизга ямоқ одамдир.

Уни яқин дея таништирмоқ-чун,

Сўрасалар дедик – “йироқ одамдир”.

 

Биздан ранжимайди, безовта қилсак,

Томчидир балки у, балки денгиздир.

Чунки, ишимизга бермайди халал,

Нафратимизга ҳам индамайди у.

 

Қалби ҳам биздандир, қони ҳам биздан,

Бир дарвеш яшайди ичимизда жим.

Хилватда ҳаммамиз унга талпиндик,

Йўқ қилмоқ истасак, биз унга банди.

 

 

Айтарсан: “Унутдим…”

 

Менинг қўлларимдан бир қўл совиди,

Сенинг кўзларингда бир боқиш сўнар,

Айтарсан: “Унутдим”, айтарман: “Унутмадим”.

 

Тақдир зарбига чап беролмасам ҳам,

Ёлғонлар сўзлайсан: “Ҳаёт гўзалдир”,

Айтарсан: “Унутдим”, айтарман: “Унутмадим”.

 

Мени дунёлар йўқотди бахтлар ичинда,

Сенга ҳеч не бўлмас, кимни излаяпсан,

Айтарсан: “Унутдим”, айтарман: “Унутмадим”.

 

Ҳар кун хотиралар билан яшадим маҳзун,

Қайтишинг истайман… тўқнашса нигоҳларимиз,

Айтарсан: “Унутдим”, айтарман: “Унутмадим”.

 

Қаршимда йиллар ўтишин англадингми сен,

Қаршингда йиллар сўнишин англадимми мен,

Барибир…

Айтарсан: “Унутдим”, айтарман: “Унутмадим”.

 

 

Тўрт девор

Дўстим Мойилга

 

Тўрт девор азоби, тўрт девор ғами,

Кечалар инсоннинг жонини олар.

Азадор кунлари ёдига тушиб,

Маҳбуснинг кўзлари кўзёшга тўлар.

Ҳаётдан умидин узмаслик учун,

Кўзлари йўлларда оқшом то саҳар.

Умрининг кунларин ёлғизлатмай деб,

Унга йўлдош бўлар аччиқ ғам-хатар.

Тақдирнинг ҳукмига келолмайди бас,

Бу кун ярасига бормикан даво.

Шундоқ ҳам билади, йўқдир чораси,

Фарёд чекса кўкка етади гўё.

Тўрт девор азоби, тўрт девор ғами,

Кечалар инсоннинг жонини олар.

Азадор кунлари ёдига тушиб,

Маҳбуснинг кўзлари кўзёшга тўлар.

 

***

 

Кўчалар…

қўл очиб одам тиланар,

Кўчалар…

кўзимда кезар саргардон.

Замоннинг унутилмаган оғриқлари жим

Ёдимга солади йўқлигинг.

Кўзларимда ранги сўлмас минг ҳақиқат бор,

Минг бир ёлғон.

Ўзимдан қасос олади тинмай

Умримга кечиккан одам.

Буни на сен тушунасан, на бир бошқаси.

Ҳақиқат тараф қадам ташлаб йиқилмоқ,

Сенга бир қадамда яқинлашмоқдир,

Менинг тиззамдаги яралар қадар,

Йиқилмоқ кўзимни қўрқитмас…

 

 

 

***

 

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир ўзига кўз-қош излайди.

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир ўзига йўлдош излайди.

Дардлари дардига ўхшаганидан…

 

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир кўксида яра бўлибди.

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир кўргин-а, хароб бўлибди

Дардию ғамининг сарҳадлари йўқ…

 

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир бошлаган орзу-сирида.

Бир шоир яшайди сендан узоқда,

Бир шоир… ҳеч не йўқ ўз тақдирида.

Энди бир қабрлик ердир орзуси…

 

 

Агар уйғонмасам…

 

Агар уйғонмасам

Бу тош шаҳарда,

Юракдан исмимни хотирла ҳар дам.

Қайдадир мен ҳақда сўз-суҳбат бўлса,

Дегин: танир эдим, кетди шаҳардан…

Қўй, дўстлар ҳам бироз сени қийнасин,

Десинлар: у одам дунёдан ўтди.

Сен эса сўзингдан қайтма, азизим

Дегин: дунёданмас, шаҳардан кетди…

Керакса, ҳаммани қайтар сўзидан,

Ҳамма одамларга ҳавасим келар –

Ҳар онда сен билан биргадир улар,

Тақдири куладир, омади кулар.

Ёлғончи бўлмайман,

Хавотир олма,

“Келади” дейишар, “ўлди” демаслар.

Қара, улар қандай инсофлидирлар,

Мени унутишинг ҳеч истамаслар…

 

 

Бу шаҳарда

 

Бу шаҳарда очиқ панжара кўрмайсан,

Панжаралар ортида ҳибс қилинган кўзлар кўрарсан,

Ҳур кўчага тикилган боқишлар ва хайқириқлар

ҳолсиз-ҳолсиз…

 

Бу шаҳарда севинчдан порлаган юз кўрмайсан,

Юзларда бир ғамли қисмат кўрарсан,

Умрнинг ўтмиш хотиралари айланар

ожиз-ожиз…

 

Бу шаҳарда озод кўча кўрмайсан,

“Озодлик ишлари эшикдан нарида” сарлавҳаларга безанганин кўрарсан…

Сарлавҳалар сари ичкари кирсанг

Тилкаланган юракларнинг парчаларин кўрарсан,

Кимларнинг озодлик ҳатто марҳум суратларига ҳам етмас…

 

Бу шаҳарда озод нигоҳ кўрмайсан,

Сўнггида ўқилган бир ҳукм кўрарсан,

Ёзилган ҳукм вароғи ҳам ҳатто эмас ҲУР.

Бу бизнинг шаҳар…

…тушлардан асрагин, Илоҳим!

 

 

Тинчланарсан

 

Баъзан қочиб кетмоқ истайсан бу шаҳардан,

Юрагинг қўлларинг каби совуқ қотганда…

Сўнггги сўзи “афсус” бўлар дунёларнинг…

Бундан бошқасига етмас ҳам кучи.

Қаҳр бўғар, чирпанасан тор қафасингда

Воҳ, ёдингда бир исм сўнар, унутилар ҳар нафасингда…

Тинчланарсан…

Ҳар ҳарфидан маъно излаган дунёларинг,

Қара, совуқ қотирди-ку қўлларингни.

Ҳабаринг йўқдай

Беҳисоб азобларни секин-аста жамлайсан,

Биронтаси қолмагай сенсиз.

Кўзларинг қўлларингга ишонар,

Совуқ қотган қўлларингга…

Суянасан бир деворга оҳ тортиб аста.

Дейсан:

“Оз яшадим, бироз қийналдим ва кўп… кўп севдим…”

Яхшиямки суянишга бир девор бор…

Тинчланарсан…

 

 

Озар тилидан

Раҳмат БОБОЖОН

таржимаси

МУЛОҲАЗА БИЛДИРИШ

Мулоҳаза киритилмади!
Исми шарифингизни киритинг.