“Bir shoir yashaydi sendan uzoqda…”

0
82
marta ko‘rilgan.

Intiqom YASHAR,

Ozarbayjon

 

Intiqom Yashar 1990 yil 3 oktyabrda Ozarbayjon Respublikasining Gedebay tumanida tug‘ilgan. Bir qator kitoblari Ozarbayjon va Turkiyada chop qilingan.

 

Darvesh

Shoyiq Valiga

 

Qalbi ham bizdandir, qoni ham bizdan,

Bir darvesh yashaydi ichimizda jim.

Xilvatda hammamiz unga talpindik,

Yo‘q qilmoq istasak, biz unga bandi.

 

Bu darvesh otayu bobomiz kabi,

Bizga yo‘l ko‘rsatgan mayoq odamdir.

Bu darvesh bizlar jim mudragan payti

Oramizdagi eng uyg‘oq odamdir.

 

Do‘st-tanish oldida qochamiz undan,

Sanaymiz u bizga yamoq odamdir.

Uni yaqin deya tanishtirmoq-chun,

So‘rasalar dedik – “yiroq odamdir”.

 

Bizdan ranjimaydi, bezovta qilsak,

Tomchidir balki u, balki dengizdir.

Chunki, ishimizga bermaydi xalal,

Nafratimizga ham indamaydi u.

 

Qalbi ham bizdandir, qoni ham bizdan,

Bir darvesh yashaydi ichimizda jim.

Xilvatda hammamiz unga talpindik,

Yo‘q qilmoq istasak, biz unga bandi.

 

 

Aytarsan: “Unutdim…”

 

Mening qo‘llarimdan bir qo‘l sovidi,

Sening ko‘zlaringda bir boqish so‘nar,

Aytarsan: “Unutdim”, aytarman: “Unutmadim”.

 

Taqdir zarbiga chap berolmasam ham,

Yolg‘onlar so‘zlaysan: “Hayot go‘zaldir”,

Aytarsan: “Unutdim”, aytarman: “Unutmadim”.

 

Meni dunyolar yo‘qotdi baxtlar ichinda,

Senga hech ne bo‘lmas, kimni izlayapsan,

Aytarsan: “Unutdim”, aytarman: “Unutmadim”.

 

Har kun xotiralar bilan yashadim mahzun,

Qaytishing istayman… to‘qnashsa nigohlarimiz,

Aytarsan: “Unutdim”, aytarman: “Unutmadim”.

 

Qarshimda yillar o‘tishin angladingmi sen,

Qarshingda yillar so‘nishin angladimmi men,

Baribir…

Aytarsan: “Unutdim”, aytarman: “Unutmadim”.

 

 

To‘rt devor

Do‘stim Moyilga

 

To‘rt devor azobi, to‘rt devor g‘ami,

Kechalar insonning jonini olar.

Azador kunlari yodiga tushib,

Mahbusning ko‘zlari ko‘zyoshga to‘lar.

Hayotdan umidin uzmaslik uchun,

Ko‘zlari yo‘llarda oqshom to sahar.

Umrining kunlarin yolg‘izlatmay deb,

Unga yo‘ldosh bo‘lar achchiq g‘am-xatar.

Taqdirning hukmiga kelolmaydi bas,

Bu kun yarasiga bormikan davo.

Shundoq ham biladi, yo‘qdir chorasi,

Faryod cheksa ko‘kka yetadi go‘yo.

To‘rt devor azobi, to‘rt devor g‘ami,

Kechalar insonning jonini olar.

Azador kunlari yodiga tushib,

Mahbusning ko‘zlari ko‘zyoshga to‘lar.

 

***

 

Ko‘chalar…

qo‘l ochib odam tilanar,

Ko‘chalar…

ko‘zimda kezar sargardon.

Zamonning unutilmagan og‘riqlari jim

Yodimga soladi yo‘qliging.

Ko‘zlarimda rangi so‘lmas ming haqiqat bor,

Ming bir yolg‘on.

O‘zimdan qasos oladi tinmay

Umrimga kechikkan odam.

Buni na sen tushunasan, na bir boshqasi.

Haqiqat taraf qadam tashlab yiqilmoq,

Senga bir qadamda yaqinlashmoqdir,

Mening tizzamdagi yaralar qadar,

Yiqilmoq ko‘zimni qo‘rqitmas…

 

 

 

***

 

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir o‘ziga ko‘z-qosh izlaydi.

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir o‘ziga yo‘ldosh izlaydi.

Dardlari dardiga o‘xshaganidan…

 

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir ko‘ksida yara bo‘libdi.

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir ko‘rgin-a, xarob bo‘libdi

Dardiyu g‘amining sarhadlari yo‘q…

 

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir boshlagan orzu-sirida.

Bir shoir yashaydi sendan uzoqda,

Bir shoir… hech ne yo‘q o‘z taqdirida.

Endi bir qabrlik yerdir orzusi…

 

 

Agar uyg‘onmasam…

 

Agar uyg‘onmasam

Bu tosh shaharda,

Yurakdan ismimni xotirla har dam.

Qaydadir men haqda so‘z-suhbat bo‘lsa,

Degin: tanir edim, ketdi shahardan…

Qo‘y, do‘stlar ham biroz seni qiynasin,

Desinlar: u odam dunyodan o‘tdi.

Sen esa so‘zingdan qaytma, azizim

Degin: dunyodanmas, shahardan ketdi…

Keraksa, hammani qaytar so‘zidan,

Hamma odamlarga havasim kelar –

Har onda sen bilan birgadir ular,

Taqdiri kuladir, omadi kular.

Yolg‘onchi bo‘lmayman,

Xavotir olma,

“Keladi” deyishar, “o‘ldi” demaslar.

Qara, ular qanday insoflidirlar,

Meni unutishing hech istamaslar…

 

 

Bu shaharda

 

Bu shaharda ochiq panjara ko‘rmaysan,

Panjaralar ortida hibs qilingan ko‘zlar ko‘rarsan,

Hur ko‘chaga tikilgan boqishlar va xayqiriqlar

holsiz-holsiz…

 

Bu shaharda sevinchdan porlagan yuz ko‘rmaysan,

Yuzlarda bir g‘amli qismat ko‘rarsan,

Umrning o‘tmish xotiralari aylanar

ojiz-ojiz…

 

Bu shaharda ozod ko‘cha ko‘rmaysan,

“Ozodlik ishlari eshikdan narida” sarlavhalarga bezanganin ko‘rarsan…

Sarlavhalar sari ichkari kirsang

Tilkalangan yuraklarning parchalarin ko‘rarsan,

Kimlarning ozodlik hatto marhum suratlariga ham yetmas…

 

Bu shaharda ozod nigoh ko‘rmaysan,

So‘nggida o‘qilgan bir hukm ko‘rarsan,

Yozilgan hukm varog‘i ham hatto emas HUR.

Bu bizning shahar…

…tushlardan asragin, Ilohim!

 

 

Tinchlanarsan

 

Ba’zan qochib ketmoq istaysan bu shahardan,

Yuraging qo‘llaring kabi sovuq qotganda…

So‘ngggi so‘zi “afsus” bo‘lar dunyolarning…

Bundan boshqasiga yetmas ham kuchi.

Qahr bo‘g‘ar, chirpanasan tor qafasingda

Voh, yodingda bir ism so‘nar, unutilar har nafasingda…

Tinchlanarsan…

Har harfidan ma’no izlagan dunyolaring,

Qara, sovuq qotirdi-ku qo‘llaringni.

Habaring yo‘qday

Behisob azoblarni sekin-asta jamlaysan,

Birontasi qolmagay sensiz.

Ko‘zlaring qo‘llaringga ishonar,

Sovuq qotgan qo‘llaringga…

Suyanasan bir devorga oh tortib asta.

Deysan:

“Oz yashadim, biroz qiynaldim va ko‘p… ko‘p sevdim…”

Yaxshiyamki suyanishga bir devor bor…

Tinchlanarsan…

 

 

Ozar tilidan

Rahmat BOBOJON

tarjimasi

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.