Begʻubor ekan-da oʻsha dam dunyo

0
120
marta koʻrilgan.

Quyoshning singlisi

 

Koʻklamoy tashlaydi koʻz qirin,

Sen paydo boʻlasan taqib gul.

Bahorning qizisan oʻspirin,

Quyoshning singlisi qoqigul.

 

Tabiat ziynati betakror,

Saodatmand tuproqning erkasi.

Sen borsan, fayzli navbahor

Ortingdan keladi ergashib.

 

Bogʻimni gullarga belagin,

Muattar boʻyingni taratib.

Zaminning zarhal gul koʻylagi,

Bichimi olamga yarashiq.

 

Yam-yashil shohona libosning

Serjilo tugmasi soʻkilgan.

Havasim keladi, gulmisan

Yo quyosh parchasi toʻkilgan.

 

Qovjirab tuproqni quchadi,

Fusunkor lolalar soʻnggi yoʻl.

Qush boʻlib falakka uchadi,

Gul boʻlib tugʻilgan qoqigul.

 

 

Daryo – dunyo

 

Daryo ichidaman, koʻksimda mavji,

Tovonim qitiqlar qum zarralari.

Sochimga ilinar tomchilar sapchib,

Maysalarga qoʻngan shabnam singari.

 

Dunyo ichidaman, koʻksimda olov,

Yonib yashayapman – quyoshga taqlid.

O, mening yuragim sevishga qodir,

Ey, mening yuragim sevishga haqli…

 

 

Bedorlik

 

Allalaydi qishloqni

Tunda daryo tovushi.

Oy – toʻy kecha yoʻqolgan

Yorning bir poy kovushi.

 

Yulib oldim falakdan,

Quchogʻimda yashnasin.

Qoʻygan edim koʻksimga

Botayapti poshnasi…

 

 

Namozshomgul

 

Namozshomgul – sariq, pushti, oq…

Olam rangi mujassam bir gul.

Oftob sening chehrangga mushtoq,

Sen oqshomning erkasi butkul.

 

Yuzlaringni yashirib kunduz,

Quyoshdan nur emasan toki.

Shom chogʻida soʻng ochasan yuz,

Toʻkilasan osmondan yoki.

 

Shaffof tomchi dudogʻingda xol,

Yulduzlardek gullaysan qiygʻos.

Bosh egasan kelinchak misol,

Qaddingga koʻrk turfa rang libos.

 

Toʻkiladi harir koʻylaging,

Yana bezab zamin kaftlarin.

Bu guliston ichra, dilbarim,

Sendek gul yoʻq: goʻzal, kamtarin.

 

 

Podachining qizi

 

Oqshom choʻkar asta, qizarar shafaq,

Zaminning qaʼriga bosh qoʻyar oftob.

Har kun shunday kechar, tigʻiz kelar vaqt,

Yumushlar avj olar qishloqda shu tob.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yoʻlga qaraydi…

 

Dehqon bola qaytar daladan horgʻin,

Yelkasida ketmon, belida belbogʻ.

Tilida bir xonish, dilida sogʻinch,

Oyogʻi ostida koʻpchiydi tuproq.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yoʻlga qaraydi…

 

Koʻchani bolalar shovqini tutar,

Bir toʻpning ortidan quvlar galasi.

Hassasin doʻq qilib, Raim chol chiqar:

“Kimning bolasi, bu, kimning bolasi”.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yoʻlga qaraydi…

 

Koʻcha darvozadan hatlaydi asta,

Pinhona hislarning girdobiga gʻarq.

Yuragi bezovta, koʻngli-da xasta,

Ishqning tugʻyoniga berib boʻlmas sharh.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yoʻlga qaraydi…

 

Poda keldi, ana, koʻtardi toʻzon,

Qishloq chang ichida qoldi bir zumda.

Dehqon bola qani, avj olar hijron,

 – Ana kelayapti, – boqadi zimdan.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yoʻlga qaraydi…

 

Nigohlar toʻqnashdi, koʻrindi visol,

Chehralarga koʻchdi shafaqning rangi.

Xira tortgan koʻkda yuz soldi hilol,

Bir zumda bosildi koʻchaning changi.

… Echkilar maʼraydi, qoʻylar baʼraydi,

Podachining qizi yerga qaraydi…

 

 

Izhor

 

Sevgi – yuragimga sanchilgan nayza,

Umid – ogʻushimda uygʻongan maysa,

Nahor shabnam kabi nurni qoʻmsaysan,

Oftob kabi har tong koʻtaraman bosh.

 

Sochlaringni silar yellar nafasi,

Ismingni aytadi shamollar sasi,

Rayhon iforiga yoʻgʻrilgan nasim,

Shivirlab yaproqlar etadi talosh.

 

Dilingni yayratar ikki qush raqsi,

O, ado boʻlmaydi muhabbat bahsi.

Eng avval, abadiy sevgiga tahsin!

Soʻngra yuragingni tingla, qalamqosh.

 

Yomgʻirlar shitirlab yogʻadi tanish,

Tomchilar tuproqqa botayotgan nish.

Mening saodatim, nasibamdir ishq,

Bir kun dardlarimni sogʻinch etar fosh:

 

Qishni oyogʻingga qilib payvasta,

Bahordan qoʻlingga tutib guldasta,

Yozni yuragingga joylayman asta,

Kuzda toʻkilaman, poyingga xasta,

Yoningga boraman, yoyib tur quloch…

 

 

Enamning eski kovushi

 

Har nening oʻz oʻrni bordir dunyoda,

Har kimning bajarar yumushi – ishi.

Ammo sadoqatda sendan ziyoda,

Bormikan, enamning eski kovushi.

 

Issiqda choʻzilib, qorda tirishib,

Jala-yomgʻirlarda loyga qorishib,

Baʼzida bukilib, baʼzida shishib,

Yuribsan, enamning eski kovushi.

 

Qadr soʻramaysan, mehr kutmaysan,

Manziling ostona, toʻrga oʻtmaysan,

Ammo bir enamdan darigʻ tutmaysan

Mehringni, enamning eski kovushi.

 

Elning hikmatida etilgandek qayd,

Enam bizni deydi, biz esa loqayd,

Sen esa ilhaqsan, shaysan hamma payt,

Ayvonda enamning eski kovushi.

 

Enam xislati shu – ogʻrisa joni,

Baʼzan toʻlib ketsa yo xonumoni,

Qargʻab, nolib qolar oʻzingdan tonib,

Bilasan, enamning eski kovushi.

 

Bugun huzuringda tortib xijolat,

Yuvib artib qoʻydim qilib bir toqat,

Buncha chiroylisan, tishlaring faqat

Tushibdi, enamning eski kovushi.

 

Enam bir lov yonar, qoʻy oʻz holiga,

Sira duch kelmas sendan afzaliga,

Dunyoning eng koʻhli poyabzaliga

Alishmas, enamning eski kovushi.

 

 

Sinfxonadagi birinchi parta

 

Sinfxonadagi birinchi parta,

Orzular kemasi edi u goʻyo.

Eslasam, qalbimda hayajon ortar,

Begʻubor ekan-da oʻsha dam dunyo.

 

Qarshimda oʻtirgan muallim kabi

Ravshan koʻrinardi kelajagim ham.

Sinf tor edi-yu, qalbim matlabi –

Muhabbatim kabi sarhadsiz olam.

 

Yonimda koʻzlari moviy dilrabo,

Ishqda koʻp ekan-da siru sinoat.

Tanaffus. Saboqlar oʻzgarar, ammo

Men uchun muhabbat darsi har soat.

 

Kitobimni uyda qoldirib atay,

Uning kitobiga termulaman jim.

Soʻng izn beradi, bir zum ham oʻtmay,

Qirmizi yuzida yonar tabassum.

 

Yana chulgʻanadi olam ranglarga,

Maktab quchogʻida lahzalar totli.

Har kun tahsin aytib oppoq tonglarga

Nurday sizib kirar qalbimga shodlik.

 

Sinfxonadagi birinchi parta –

Muhabbat koʻshki bu, ishqim qoʻrgʻoni.

Yodga olamanu koʻzimda qatra,

Yosh paydo boʻladi, oʻrtanar jonim…

 

O sen, yuragimning qaysi qatida

Yashaysan muhabbat qoʻshigʻi boʻlib.

Meni dunyolarga koʻrmaysan ravo,

Meni dunyolardan olasan uzib.

 

Sinfxonadagi birinchi parta…

 

 

Yaproqqa yozilgan sheʼr

 

Soat sakkiz. Darak yoʻq.

Soat toʻqqiz. Yoʻq darak!

Bizga hijron, azizam,

Sizga armon muborak!

 

 

Hamon seni unutganim yoʻq

 

Derazamdan moʻralar bahor,

Boshim uzra nur sochar oftob.

Dimogʻimda ajib bir ifor,

Koʻksimda ishq qiladi xitob.

 

Hamon seni unutganim yoʻq,

Yuragimda yashaysan, dilbar!

Fazilati goʻzal koʻklamning

Tabiatga jon etar ato.

 

Nigohida ravshan koʻrkamlik,

Xotiralar uygʻonar hatto.

Hamon seni unutganim yoʻq,

Yuragimda yashaysan, dilbar!

 

Bolalikday jilgʻalarning shoʻx

Kulgusida senmi, azizim?!

Oqshomlari oy erka suluv,

Koʻzgusida senmi, azizim?!

 

Hamon seni unutganim yoʻq,

Yuragimda yashaysan, dilbar!

Binafsharang koʻylaging muhri

Yuragimda bir jumla izhor.

 

Yodga olsam, toshadi mehrim,

Seni boshlab keladi bahor.

Hamon seni unutganim yoʻq,

Yuragimda yashaysan, dilbar!

 

 

Chillak

 

Chillak otdim,

Devoringdan oshib ketdi.

Hayajondan terga botdim,

Shoshib ketdim.

Boray desam,

Boʻysunmaydi oyogʻim-a,

Uyaltirib qoʻydi

Chillak tayogʻim-a.

Devoringdan moʻralayman,

Jonim halak.

Koʻrinasan

Gul hovlida xushroʻy malak.

Kapalakdek raqs tushasan

Kuylab qoʻshiq.

Har satrida

Men dallining ismim qoʻshib.

Soddaman-a, savlati bor,

Surʼati yoʻq.

Fahmi kalta, bir choʻpchalik

Jurʼati yoʻq.

Chillak sabab, bildim,

Koʻngling mendaligin.

Isming yozib toʻldiraman

Kundaligim.

 

 

Egizaklar

 

Qoʻsh beshikda qoʻsh quvonch,

Yayrab yotar xushqiliq.

Koʻzmunchoqdek koʻzlarga

Koʻz tegmasin ishqilib.

 

Yaproqlarni yelpisin

Mayin esgan shabboda.

Orom olsin ikki alp,

Ikki nodir shahzoda.

 

Uygʻotadi saharlab

Qushlarning shoʻx chugʻuri.

Beshigini toʻldirsin

Rayhon isi ufurib.

 

Tolariqdan zilol suv

Oqib tursin jildirab.

Odimlasin oy oʻtmay,

Yugirsin-a pildirab.

 

Gijinglasin toy kabi

Botir elning bolasi.

Yonib aytsin, soʻz aytsa,

Shoir elning bolasi.

 

Bola bersa, chaqinday

Charxlab bersin zehnini.

Eng avvalo, Vatanga

Bogʻlab bersin mehrini.

 

Qoʻsh beshikda qoʻsh quvonch,

Yayrab yotar xushqiliq.

Koʻzmunchoqdek koʻzlarga

Koʻz tegmasin ishqilib…

 

 

***

 

(Avtobusda oyogʻimni bosib olgan qizga)

 

Hech xijolat chekmang, azizim,

Kechirim ham soʻramang mendan.

Oyoqlarim rostdan ham uzun,

Oʻzi kalta qoʻllarim chindan.

 

Poshnangizning nimasi ogʻir,

Bosavering, siz istagancha!

Siz-ku oyoq bosibsiz, axir

Yuzim yanchib ketganlar qancha?!.

 

 

Qovoqari

 

Qovoqari – muttaham,

Aytaman-da ishini.

Bexos tegib ketsang ham

Sanchib olar nishini.

Qoʻyavering, bu bor gap,

Biroq, endi koʻrishim

Tegmasang ham vizillab

Arining nish urishin.

 

 

Eshik

 

Ochiladi xona eshigi,

Ingranadi, ovozi siniq.

Ostonamda kuyday eshilib

Yodga solar saxovatini.

 

Yopiladi. Yana behuzur,

Yigʻlaganday boʻladi hoʻngrab.

Shu eshik ham taʼmagir, qurgʻur,

Moy yalatib qoʻyasan soʻngra…

 

 

Oq kishmish, qora kishmish

Bahodir Bahromga

 

Oshib falon daradan,

Shoshib palang daladan,

Keldi Palandaradan:

Oq kishmish, qora kishmish,

Sarson, ovvora kishmish.

 

Tuproq emish onasi,

Oftobdek har donasi,

Sipqorgan togʻ havosin –

Sara, eng sara kishmish,

Sarson, ovvora kishmish.

 

Qizlar dudogʻida xol,

Botirlarga tutar bol.

Qay bogʻbon ekkan nihol?!

Qalbim sadpora, kishmish,

Sarson, ovvora kishmish.

 

Ikki rang – oqu qora

Bu hayotga ishora.

Aslin aytsam, bechora

Shoirga pora kishmish,

Sarson, ovvora kishmish.

 

 

Tutak ota ziyoratgohida

 

Saraton. Quyoshdan quyiladi nur,

Toshlar qoyalarga bosar koʻksini.

Tashnalik koʻngilni etar behuzur,

Maysalar alvido aytar oʻksinib.

 

Bir manzil keladi soʻngra bexosdan,

Yoʻq! Yoʻq!

Men kelaman unga talpinib.

Goʻyo yuragimga koʻchgudek osmon,

Boʻshatib ketgani zildek qalbimni.

 

Yuzimni chayaman sokin buloqqa,

Pichirlab aytaman tilaklarimni.

Ruhimni chayaman ilohiy boqqa,

Ohista kezaman yoʻlaklarini.

 

Bobo tut ming yillik tarixga guvoh,

Bobo tok asrlar shajarasidir.

Omon saqlayapti jonini, ey voh,

Necha avlodlarning mojarosidan.

 

Mardona kurashga chogʻlanayotgan

Keng supa sahnidir goʻyo jahonning.

Ezgulik sabogʻin hijjalayotgan

Nafasi keladi Sohibqironning.

 

Barmoq izlarida taftin etdim his,

Polvon toshlaridan quvvat oldi ruh.

Ziyorat qalbimda qoldirdi bir iz,

Alanga oldi soʻng yurakdagi choʻgʻ.

 

Baxmal kapalaklar oʻynaydi masrur,

Poyida maysalar boʻlar payvasta.

Ruhim, tanidingmi, bolalikday hur

Tuygʻularim kabi dilga vobasta.

 

Qaydan kelgan axir, buncha parvona,

Qabrda yotgan kim: kulol yo zargar?

Yo rixlat qilganmi, valiy bir odam,

Umrini ulashib kapalaklarga?!

 

 

Bedana

 

Tipirchilar qafasda hadeb,

Sogʻingandir bolalarini.

Koʻzlarida xavotir, hadik,

Chorlayapti dalalarini.

 

Biz shunchalar ojizmiz, Xudo,

Yovuzlikdan lovillaydi tan.

Lazzat olib yashaymiz hatto

Bedananing haqoratidan.

 

Faxriddin HAYIT

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.