Bahor seni suyganligi rost

0
185
marta koʻrilgan.

* * *

Uyulib yotadi stolda qogʻoz

Boshing koʻtarolmaysan ishdan.

Xonang issiq…

sovqotdim bir oz,

Jonim, xabaring bormi qishdan…

Qiyalatib eshiging nasim,

Ostonangdan boʻylasa soʻng bor.

Anglamading…

sogʻinish kasbim

Qara, axir, ketyapti bahor!…

Uvushdimi nedandir tanang,

Qarogʻimda qolsa tilaklar.

Koʻrmaganga yoʻygach ishxonang,

Olib ketdi,

meni laylaklar…

Xazonbogʻdan kelsa gar ovoz

Izla, endi tuygʻularimni

Yillar boʻyi titkilab qogʻoz,

Topolmaysan,

kulgularimni…

 

MANZARA

Dardga yoʻrgaklab baxtni,

Bu fursatni qancha kutdi.

Titratib yeru samoni,

Yukli koʻkni toʻlgʻoq tutdi.

 

Karaxtlanib qoldi zamin,

Lahzalarga larza indi.

Chopib doya guldiraklar

Doʻl-yomgʻirlar horib, tindi.

Xushxabarni ilib ketdi,

Shamol erkka berib jismin.

Olam boqib, qizaloqning

Koʻklamoy deb qoʻydi ismin.

 

* * *

Buncha goʻzal, buncha dilrabo

Bahor seni suyganligi rost.

Atrofingda aylanar sabo,

Uning ishqi shamollarga xos.

 

Soʻz topolmay dashtlar bir ogʻiz,

Bu husningdan turadi karaxt.

Oydalada qoʻrqmayin yolgʻiz,

Ayt, qandayin gullading daraxt.

 

* * *

Vatan.

Sening har bir burjing

Yuragimning sarhadlaridir.

 

* * *

Quyoshning tikilib

qolganini koʻrib,

duv qizardi olchaning yuzi.

 

* * *

Tun boʻyi… yomgʻir

Derazam oldidan ketmadi,

Yigʻlayverdi ismingni aytib.

 

Nargiza ASAD

 

“Yoshlik”, 2012 yil, 7–8-son

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.