Stanislav Kostka Neyman (1875–1947)

0
77
marta ko‘rilgan.

Stanislav Kostka Neyman (1875–1947) chex she’riyatining atoqli vakillaridan biri: XIX asr vatanparvarlik she’riyati, jumladan, K. Gavlichka-Borovskiy, Ya. Neruda, S. Chex kabi shoirlarning ijodiy merosxo‘ri, ayni paytda ular ijodini XX asr chex she’riyati bilan bog‘lovchi jonli halqa bo‘lib hisoblanadi. Adabiyotga XIX asr oxirlarida kirib kelgan. Imperiyaga qarshi harakatda qatnashgani uchun qamoqqa tashlangan va ilk she’rlar kitobini hibsda ekanida yozgan. Simvolizm oqimi ta’sirini boshdan kechirgan (“Men – yangi hayot xabarchisi”, 1896 va h. k.), so‘ng ishchilar harakati bilan yaqinlashgan (“Noumidlar olomoni haqida tush” to‘plami (1903) va boshqa she’rlari), chex anarxist shoirlari guruhiga boshchilik qilgan. U, ayniqsa, Birinchi jahon urushi arafasida, vatanparvarlik ruhidagi asarlari – “Chex qo‘shiqlari” (1910), peyzaj lirikasi – “O‘rmonlar, tepalar va suvlar kitobi” (1914) va “Yangi qo‘shiqlar” (1918 yilda nashrdan chiqqan) to‘plamlari bilan dovruq qozongan. XX asrning 30-yillarida chex va slovak madaniyatlarining fashizmga qarshi yagona jabhasini yaratishda qizg‘in ishtirok etib, “Yurak va bulutlar” (1935) to‘plami va boshqa she’rlarida fashizmga qarshilik ruhini badiiy yorqin ifodalagan. Ishg‘ol yillarida yaratgan asarlari “Tubsiz yil” (1945) va “O‘lat tekkan yillar” (1946) to‘plamlarida jamlangan. Ushbu qaydlarning o‘ziyoq shoirning hayoti va ijodi qanchalik boy, shu bilan birga, qarama-qarshiliklarga to‘la bo‘lganini, eng muhimi esa, faol va samarali kechganini bildirib turadi.

MULOHAZA BILDIRISH

Mulohaza kiritilmadi!
Ismi sharifingizni kiriting.