Мутолаа сеҳри

0
169
марта кўрилган.

Женисбек Пиязов – 1988 йилда Нукус шаҳрида туғилган.

2007 йилда ёш опера ижрочиларининг республика кўрик-танловида ғолиб бўлган ва Ўзбекистон давлат консерваториясига ўқишга қабул қилинган.
2007 йилда “Ниҳол” Давлат мукофотига сазовор бўлган.

2010 йилда “Шуҳрат” медали билан тақдирланган.

2012 йилда Москва шаҳрида ўтказилган Муслим Магомаев номидаги халқаро операчилар танловида Гран-прига сазовор бўлган.
Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист.


 

Санъатнинг бирор турини, жумладан, операни ҳам кучли тайёргарликсиз эгаллаб бўлмайди. Опера куйлаётган санъаткор овозида ҳам, кайфияти, ҳатто юз ифодасида ҳам ўша давр руҳи акс этиши зарур. Россини, Моцарт, Гендель, Бетховен, Бах асарларини куйлаган пайтимизда уларнинг замонасига қайтишимиз керак бўлади. Хўш, бунга қандай эришиш мумкин? Албатта, улар ҳақидаги бадиий фильмларни томоша қилиш ва китобларини ўқиш орқали.

Мен буюк бастакорлар, опера ижрочилари ҳаёти ва фаолиятига дахлдор китобларни ўқишни ёқтираман. Чунки бундай асарлар санъат тарихининг салмоқли қисмини қамраб олади. Ўз соҳамизни мукаммал эгаллашни истар эканмиз, аввало унинг тарихига аҳамият беришимиз зарур. Германияда бўлган пайтим Моцартнинг Австриядаги уйига бордим. Буюк бастакордан қолган буюмларни ҳайрат билан кузатдим. Моцарт ҳақида китобдан ўқиганларимни у яшаган уй манзаралари билан солиштириб кўрдим, мусиқа даҳосининг ўлмас асарлари шу ерда дунёга келганини ўйлаб, қалбим ҳаяжонга тўлди.

Касб тақозосига кўра асосан операга доир китобларни ўқийман. Уларни консерватория кутубхонасидан топа олмасам, интернетдан излайман. “Травиато”, “Дон Жуан” операси ёки “Аида”, ўзбек операсидан Сулаймон Юдаковнинг “Майсаранинг иши” асари… Шуларнинг ҳаммаси китоб, лекин ўзбек тилида, мусиқаси билан. Опера ижрочиси мунтазам ўқиши, ёд олиши керак. Ёдлашнинг ўзига кўп вақт кетади. Шу маънода операчига мустаҳкам хотира зарур. Китоблардан ўқиганим бор, Алишер Навоий, Заҳириддин Муҳаммад Бобур каби буюк шоирлар замонида болаларга минглаб мисра ғазалларни ёд олдиришган. Оқибатда боланинг хотираси мустаҳкамланиб борган.

Кечагидек эсимда. Уйимизда бобомнинг панд-насиҳатга оид, ҳаётий воқеаларга асосланган китоблари бўларди. Бўш вақтим бўлди дегунча, қорақалпоқ ва ўзбек тилидаги китобларни, жаҳон адабиёти намуналарини ўқир эдим. Шунингдек, эртаклар ўқишни, халқ қўшиқларини куйлашни ёқтирар эдим. Булар ҳам адабиётнинг бир қисми, менимча. Санъаткор ўқимишли, ҳар тарафлама билимли, зукко одам бўлиши керак. Зеро, адабиёт билан санъат оға-ини, балки эгизакдир. “Ҳақиқий санъаткор шоирлар, адиблар билан яқин алоқада бўлмоғи лозим”, – деганди устоз санъаткорлардан бири. Машҳур санъаткор Расулқори Мамадалиев бир сўзнинг маъносини топиш учун, кўзи ожиз бўлса-да, Қўқондан Фарғонага борганини эшитиб, қаттиқ ҳайратга тушганман. Мана, санъаткорнинг сўзга муносабати, ҳурмати! Менимча, ҳар бир санъаткор шундай фазилатга эга бўлса, фойдадан холи бўлмайди.

 

Назира БОЙМУРОДОВА тайёрлади

 

“Ёшлик”, 2015 йил 7-сон

МУЛОҲАЗА БИЛДИРИШ

Мулоҳаза киритилмади!
Исми шарифингизни киритинг.